Last memories...
posted on 18 Oct 2011 16:14 by eurng-mikijung in --General--
เปาะ แปะ เปาะ แปะ
สายฝนเม็ดเล็ก ๆ ที่โปรยอยู่ด้านนอก
ส่งเสียงดังกระทบบานหน้าต่างที่ปิดแง้มไว้แค่พอให้เม็ดฝนไม่สาดเข้ามา
กลิ่นไอดิน โชยมาตามลม ปนละอองของสายฝน
----------------------
ควันจาง ๆ และกลิ่นหอมอ่อน ๆ
จากชาเก๊กฮวย
ให้ความรู้สึกอบอุ่นไม่แพ้ความร้อนจากถ้วยชา ที่ส่งผ่านมาถึงฝ่ามือ
แม้จะไม่มากมายนัก... แต่ก็ช่วยบรรเทาความเย็นจากสายลมปนละอองฝน นี้ให้คลายลงได้บ้าง
I'm gonna throw out my raincoat Mmm, I hope it's all right
Gonna go find me a rainbow
And hang it up in the sky
Blues pass me by....
เสียงเพลงที่ดังมาจากโน้ตบุ๊คตัวโปรด
บนโต๊ะเขียนหนังสือตัวเดิม ในห้องนอนห้องเดิมที่คุ้นเคย :)
----------------------
นานแล้วสินะ..
ไม่ได้กลับมาอยู่บ้านนานๆ แบบนี้
ชีวิตนักศึกษามหาวิทยาลัย มีความสำคัญ และจำเป็นที่ทำให้ต้องไกลบ้าน ไกลแม่
และไกล ไปจากสิ่งเดิม ๆ ที่คุ้นเคย
.
--------------------
' ไดอารี่เล่มเก่า ' ที่บังเอิญเจอ อยู่ในกล่องกระดาษลัง ที่เต็มไปด้วยหนังสือ
และเอกสารประกอบการเรียนในสมัยมัธยมต้น และปลาย
ซึ่งกลายเป็นสิ่งที่มีความสำคัญน้อยลงทันที เมื่อแอดมิชชั่นติด
.
----------------------
ข้อความจากไดอารี่....
ค่อยค่อย ผ่านสายตา อย่างช้าช้า ทีละหน้า ละหน้า
----------------------
ทุกถ้อยคำในประโยคเหล่านี้ ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่า....
มันเกิดมาจากความรู้สึก ที่เกิดขึ้นจริง ณ. ตอนนั้น ซึ่งถูกระบาย
และถ่ายทอดออกมาทางตัวอักษร บนหน้ากระดาษ
กลายเป็นความรู้สึกที่ชัดเจน และเป็นรูปธรรม
.
.
.
.
ถึงตอนนี้....
ความรู้สึกในตัวอักษรเหล่านั้น
คงต้องเปลี่ยนสถานะตัวเองกลายเป็นแค่ “ ความทรงจำ ”
นั่นเพราะมันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้น และผ่านไป....
.
.
--------------------
ตะกอนของชา ที่ก้นถ้วยตอนนี้ คงเหมือนกับ ความทรงจำก่อนที่จะเปิดอ่านไดอารี่
เป็นเพียง " ความทรงจำที่ตกตะกอน "
จนเมื่อเราคนชา...
ตะกอนที่เคยตกอยู่ก้นถ้วยหายไป
ชาจึงกลับมามีรสชาดที่ชัดเจน ขึ้นมาอีกครั้ง
เรื่องราวในไดอารี่ ชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ ในความรู้สึก...
เกือบสามปีแล้วสินะ ที่เราไม่ได้เจอ ไม่ได้คุยกัน
ขอบคุณ..สำหรับทุก ๆ อย่างที่ผ่านมา
ขอบคุณ..ทุก ๆ ความใส่ใจ
ขอบคุณ..ที่คอยห่วงใย
ขอบคุณ..ที่เป็นทั้งเพื่อนเม้าส์ เพื่อนกิน เพื่อนเที่ยว และโชเฟอร์พาไปกินของอร่อย อร่อย
ขอบคุณ..ที่เคยทำให้ ' หัวใจเค้าพองโต '
และขอบคุณ..ที่เคยทำให้โลกใบเล็ก ๆ ใบนี้กลายเป็นสีชมพู :)
----------------------------
เป็นชั่วโมงแล้ว ที่เสียงเพลงจากโน๊ตบุ๊ค
ยังคงเล่นเพลงเดิม ซ้ำไปซ้ำมา ' Raincoat ' เพลงความหมายดีดี ที่กลายมาเป็นเพลงโปรด
บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าทำไมถึงไม่เบื่อที่จะฟังเพลงนี้ อาจจะเพราะมันตรงกับความรู้สึก
" Mmm, I don't need those blues hanging around "
อย่างที่เพลงบอกไว้... “ ฉันไม่จำเป็นต้องอยู่กับความเศร้า อีกต่อไป ”
ในเมื่อตอนนี้ ฉัน " พร้อม " ที่จะออกตามหาสายรุ้ง สายใหม่แล้ว
แค่แอบหวังเอาไว้ว่าตรง " เส้นขอบฟ้า " ฉันจะได้เจอกับสายรุ้งที่ " รอ " ฉันอยู่เหมือนกัน :)
-------------------------------------------------------------------------------------------
หายไปจากการอัพนานมาก ช่วงนี้ยัยหนูเอิงเองรู้สึกอ่อนแอ อย่างบอกไม่ถูก :(
ขอบคุณสำหรับทุก ๆ คอมเม้นของทุกคนที่แวะมาเยี่ยมกันนะคะ ^^
ปล. และฝนก็ยังคงขยันตกในทุก ๆ วันสินะ
เห็นใจคนที่กำลังประสบ ภัยน้ำท่วม นอกจากแรงใจแล้ว ยัยหนูเอิงจะพยายามช่วยเท่าที่จะทำได้นะคะ
สัญญาว่า เราคนไทยจะไม่ทิ้งกันคะ...^^
อย่าลืม... ดูแลสุขภาพกันด้วยนะคะทุกคน :)
With love : ยัยหนูเอิง
Tags: love, memories, ความทรงจำ, ความรัก31 Comments